וַתֵּ֡רֶא וְהִנֵּ֣ה הַמֶּלֶךְ֩ עוֹמֵ֨ד עַֽל־עַמּוּד֜וֹ בַּמָּב֗וֹא וְהַשָּׂרִ֣ים וְהַחֲצֹצְרוֹת֮ עַל־הַמֶּלֶךְ֒ וְכָל־עַ֨ם הָאָ֜רֶץ שָׂמֵ֗חַ וְתוֹקֵ֙עַ֙ בַּחֲצֹ֣צְר֔וֹת וְהַמְשֽׁוֹרֲרִים֙ בִּכְלֵ֣י הַשִּׁ֔יר וּמוֹדִיעִ֖ים לְהַלֵּ֑ל וַתִּקְרַ֤ע עֲתַלְיָ֙הוּ֙ אֶת־בְּגָדֶ֔יהָ וַתֹּ֖אמֶר קֶ֥שֶׁר קָֽשֶׁר׃ (ס)
a ona patrzyła, a oto król stał na swojej platformie u wejścia, a kapitanowie i trąby przy królu; i radował się wszystek lud ziemi, i trąbili w trąby; śpiewacy [grali] także na instrumentach muzycznych i prowadzili śpiewy uwielbienia. Potem Atalia pożyczyła swoje ubranie i powiedziała:'Zdrada, zdrada.'
Czytaj komentarze Rasziego, Rambama, Ibn Ezry, Rambana, Sforno i ponad 20 klasycznych żydowskich komentatorów do Diwrej ha-jamim II 23:13: komentarz werset-po-wersecie, darmowy, bez rejestracji.